layer2-background

Ukierunkowany trening

długofalowe spojrzenie na rozwój

layer3-background

Trening funkcjonalny

przywrócenie funkcji po urazie

layer4-background

Prewencja urazów

nie pozwól wykluczyć się z gry

Przygotowanie motoryczne w tenisie

Tenis ziemny jest dyscypliną, w której przygotowanie motoryczne odgrywa kluczowe znaczenie. Acykliczna charakterystyka gry, podczas, której występują krótkie przerwy wymaga od zawodnika wszechstronnego rozwinięcia cech motorycznych takich jak siła i wytrzymałość. Od stopnia rozwinięcia tych dwóch cech motorycznych będzie zależny poziom koordynacji ruchowej, szybkość poruszania się i czas reakcji oraz sprawność funkcjonowania systemów energetycznych (ESD - Energy System Development).

Fizjologia wysiłku tenisisty

Planując trening należy wziąć pod uwagę to ile średnio trwają akcje na korcie. Akcje trwają średnio od 7-20 sekund, po których jest przerwa trwająca średnio do 20 sekund. Stosunek pracy do odpoczynku wynosi zatem od 1:3 do 1:1. Biorąc pod uwagę dynamikę gry jaką jest tenis ziemny, wysiłki które przeważają podczas gry mają charakter beztlenowy, podczas którego głównym dostawcą energii jest system fosfagenowy - 70% udziału systemu fosfagenowego, 20% glikolitycznego i tylko 10% tlenowego.

Ilość podejmowanych wysiłków i czas gry wymaga od zawodnika sprawnego systemu resyntezy ATP oraz fosfokreatyny (CPr). Ważne zatem jest obranie właściwej strategii treningowej podczas kształtowania systemów dostarczających energii dla mięśni pracujących na najwyższych obrotach. Wprowadzenie treningu interwałowego o wysokiej intensywności oraz treningu siły do programu przygotowania motorycznego tenisisty jest rozwiązaniem, które skutkuje ukształtowaniem wydolności tlenowej na poziomie pozwalającej odbudować substraty energetyczne. Mniej zasadne jest stosowanie treningów o jednostajnej niskiej intensywności i długim czasie trwania, w którym dominującym dostawcą energii dla mięśni zawodnika jest system tlenowy. Treningi powinny odwzorowywać charakterystykę gry uwzględniając jej dynamikę, czas akcji i przerwę pomiędzy kolejnymi akcjami.

U podstawy dobrego przygotowania motorycznego zawodników wszystkich dyscyplin, również tenisa ziemnego jest odpowiedni poziom siły mięśniowej. Od jej poziomu zależne są szybkość, moc i koordynacja ruchowa. Stąd zasadne jest by w ogólnym programie treningowym tenisisty ziemnego znaleźć czas na trening siłowy, który poza nadrzędnym celem, którym jest rozwój siły mięśniowej, jest też doskonałym narzędziem prewencji urazów.

Najczęściej występujące urazy u tenisistów

Tenis ziemny tak samo jak pozostałe dyscypliny sportowe jest obarczony ryzykiem wystąpienia urazu. Główną przyczyną występowania kontuzji są przeciążenia mięśni, ścięgien i więzadeł często spowodowane jednostronnością gry i treningu. Do najczęściej występujących urazów układu ruchu tenisisty zalicza się:

  • konflikt pod barkowy
  • łokieć tenisisty
  • boczne przyparcie rzepki
  • kolano skoczka

By ograniczyć częstotliwość występowania tego typu kontuzji, watro wprowadzić do swojego treningu działania prewencyjne tj. właściwa rozgrzewka (protokół RAMP), trening funkcjonalny mający na celu przywrócenie funkcji osłabionym mięśniom oraz trening siły, który wzmocni obszary ciała mniej wykorzystywane w treningu tenisowym i podniesie parametry mocy i szybkości.

Chcesz być na bieżąco? Polub mojego facebooka!